I am a staunch believer in equality. Thats what asgardia also stands for - humanity above all else. Given up on religion as i dont believe any true god will differentiate between its own people. Want proof of it. I do believe in something - Nature and science. you see nature does not differentiate. It created all of us equal - two legs two hands etc. we are born the same way and ultimately it takes that away from everyone - no differentiation . The great equalizer - death. Nature created all of us equal because only nature has that power of abundance. No man made thing can ever give or take that equally - its just not possible . Religion is belief for the common and a way to control for the elite social class - not falling for it.

Dylan Thomas

Gitme o güzel geceye tatlılıkla

İhtiyarlık yanmalı ve saçmalamalı gün kapandığında;

Öfkelen, öfkelen ışığın ölmesinin karşısında.

Akıllı adamlar, bilmelerine rağmen karanlık uygundur sonlarında,

Sözleri şimşek çaktırmamış olduğu için onlar

Gitmezler o güzel geceye tatlılıkla.

İyi insanlar, son defa ellerini sallarlar, bağırarak ne kadar parlak

Dans edebileceğini güçsüz eylemlerinin yeşil bir koyda,

Öfkelenirler, öfkelenirler ışığın ölmesinin karşısında.

Vahşi insanlar güneşi uçarken yakalamış olan,

Ve öğrenen, çok geç, yas tuttuklarını ona yolunda,

Gitmezler o güzel geceye tatlılıkla.

Ağır hastalar, ölüme yakın, körleştiren görme gücüyle gören

Kör gözlerin gök taşları gibi alevlendiğini ve şen olmasını,

Öfkelenirler, öfkelenirler ışığın ölmesinin karşısında.

Ve sen, benim babam, orada hüzünlü dorukta,

Yalvarırım, lanet et, hayırdua et bana şimdi acımasız göz yaşlarınla.

Gitme o güzel geceye tatlılıkla.

Öfkelen, öfkelen ışığın ölmesinin karşısında.

Dylan Thomas

Gitme o güzel geceye tatlılıkla

İhtiyarlık yanmalı ve saçmalamalı gün kapandığında;

Öfkelen, öfkelen ışığın ölmesinin karşısında.

Akıllı adamlar, bilmelerine rağmen karanlık uygundur sonlarında,

Sözleri şimşek çaktırmamış olduğu için onlar

Gitmezler o güzel geceye tatlılıkla.

İyi insanlar, son defa ellerini sallarlar, bağırarak ne kadar parlak

Dans edebileceğini güçsüz eylemlerinin yeşil bir koyda,

Öfkelenirler, öfkelenirler ışığın ölmesinin karşısında.

Vahşi insanlar güneşi uçarken yakalamış olan,

Ve öğrenen, çok geç, yas tuttuklarını ona yolunda,

Gitmezler o güzel geceye tatlılıkla.

Ağır hastalar, ölüme yakın, körleştiren görme gücüyle gören

Kör gözlerin gök taşları gibi alevlendiğini ve şen olmasını,

Öfkelenirler, öfkelenirler ışığın ölmesinin karşısında.

Ve sen, benim babam, orada hüzünlü dorukta,

Yalvarırım, lanet et, hayırdua et bana şimdi acımasız göz yaşlarınla.

Gitme o güzel geceye tatlılıkla.

Öfkelen, öfkelen ışığın ölmesinin karşısında.